ตื่นมาอย่างง่วง  ๆ เนื่องจากจะบอกว่าเมื่อคืนเนี่ย นอนมะหลับ เปิดประตูออกไปปั๊ป ตะลึง เย็นวูบเข้าผิวเลย ลมแรงมัก เย็นชื้นอย่างแรงรีบ  รีบล้างหน้าเพื่อเตรียมตัวจะไปขึ้นเขาดูพระอาทิตย์ตก แต่งตัวเสร็จก็ออกไปเก็บภาพยามค่ำคืนซะก่อนถ่ายยากจริง ๆ หนาวมัก  ๆ  นั่งรถขึ้นไปเพื่อเก็บภาพพระอาทิตย์ขึ้น หลังจากที่พระอาทิตย์ขึ้นไปได้ก็ถึงเวลาของกองทัพ มันต้องเดินด้วยท้อง เราจึงเลือกที่จะแวะที่ร้าน "มั่งมีศรีสุข" และที่ร้านนี้เราก็ได้ข้อมูลเกี่ยวกับบรรยากาศงานเทศกาลของที่นี่ วันนี้จะมีประเพณี "กินวอ" และจะมี "ลานสาวกอด" คือคนที่ขึ้นไปสามารถกอดสาวได้เลย เรางี้กระตือรือร้นเชียว 5555  และก็มีการเต้น "จะคึ" ซึ่งมันไม่ใช่การเต้น "จะอึ๊"

                หลังอาหารเช้าเราก็ขึ้นไปค่ายทหาร ไทย-พม่า ซึ่งเราไปเหยียบถึงชายแดนที่ติดกับพม่า ซึ่งถ้าข้ามผ่านไปเนี่ยไม่รู้จะมีคนมาจับตัวเราไปรึเปล่า 555 อาการสดชื่น เพราะว่ารอบด้านมีแต่ภูเขาสูงทีเดียว หลังจากเสร็จเนี่ย เพื่อจะรอไปเที่ยวดู การเต้น "จะคึ"  เราจึงกลับไปบ้านพักผ่อนก่อน เราก็ระหว่างวางๆ ก็ไปเดินเล่น หาไรกินก็ไปกิน หมั่นโถว ซึ่งถูกกว่าบนเขาอีกที่นี่ลูกละ 5 บาท บนเขา 10 บาท เราจึงไปเดินชม "สถานีเกษตรหลวงอ่างขาง"  ที่นี่เต็มไปด้วยดอกไม้มากมาย สวย และ สงบเงียบ ไอ้ลองชิมรสน้ำผลไม้ของที่นี่ก็อร่อยดี และที่นี่เราก็ได้ ฉา กลับบ้านไปลองลิ้มชิมรสกัน  ถัดไปเป็น "สวนบอนไซ และสวนหินธรรมชาติ" ที่นี่ อากาศดี มัก  อยากจะนั่งสงบจิตสงบใจที่นี่นาน ๆ จังเลย

             หลังจากนั้นเราจึงไปชิมชากัน ได้ลองลิ้มรส "ไข่ต้มชาเขียว" ลูกละ 5 บาทเอง หลังจากนั้นก็เดินขากลับจากชิมฉา เราก็เห็นดอกไม้สวย ๆจึงถามคนแถวนั้นเข้าไป จึงได้รู้ว่า นั่นคือ เกาะดอกท้อนิเอง หลังจากการทานอาหารเที่ยงเนี่ยเราก็เดินทางสู่หมู่บ้านดังกล่าวด้านบนเพื่อไปดูเค้าเต้น "จะคึ" ที่แท้มันก็เป็นการเต้นธรรมดานิเอง เต้นไปดมฝุ่นไปที่นี่เค้าว่าจะเต้นกัน 7 วัน 7 คืนไม่พักเลย ไม่รู้จริงเปล่า 5555 ลองมอง ๆ หา "ลานสาวกอด" เราจึงคิดว่าน่าจะเป็นตอนเย็น เพราะมันคงจะไม่รู้สึกอะไรเท่าไหร่ ถ้ามายืนกอดกันกลางแดดจ้า แต่ว่าที่นี่เค้าจัดนักเรียนมาเป็นไกด์นำพาเพื่อเข้าชมหมู่บ้าน (อันนี้ลงหนังสือพิมพ์ด้วยหละเคยเห็น)  น้อง ๆ พาเราไปดูไร่สตอเบอร์รี่ ให้ดูไร่เล็ก เราเลยนึกขำถามว่า  "น้องพี่หวังว่าไร่ทางนั้นคงไม่ใช่ที่เราเห็นทางตีนเขานั่นนะ"     น้องตอบ "ไจ้เลย อยู่เขาลูกปู้น"   เรางี้ตกใจเลยโชคดีไม่หลวมตัวเดินไป

            สิ่งหนึ่งที่แปลกใจคือเราลองถามน้อง ๆ รู้จักแดจังกึมไหม เพราะว่าจากที่วันแรกเห็น น้องๆ ตอบกันอย่างรวดเร็วดูทุกตอนเลย ชาวเขาเดี๋ยวนี้พัฒนาแต่คงยังไม่เจริญเพราะว่า น้อง ๆ แจ้งว่าชาวเขาเนี่ย ไม่มี  "กระเทย" มีแต่ ช และ ญ แท้เท่านั้น  ก๊ากกกกกกกก ขำ  ขากลับเจอยายมาขาย สตอเบอร์รี่จึงถามไปว่า "เท่าไหร่"

ยายตอบ "จีสะบะ"    เราตอบ "ยี่สิบบาท"

ยายตอบ "มะใช่"  "จีสะบะ"  เราตอบ " อืม สี่สิบเหรอ"

ยายตอบ "มะใช่" "จีสะบะ"  เราตอบ "อ๋อ เจ็ดสิบบาท"

ยายตอบ "ใช่ๆ ๆ " หลังจากนั้นแกก็ควักมาให้ลอง แกก็ลองชิมให้ดู กัดปั๊ปก็รีบทิ้งเลย เฮออ เราจะเชื่อได้ไงว่าอร่อยวะเนี่ยแต่ต้องเชื่อเลยหลังจากเห็นเล็บยาย  ดำมืดเชียว 555

              หลังจากนั้นมุ่งหน้าเข้าสู่เชียงใหม่ ตอนเย็นเดินไปสู่ร้าน "มนต์นมสด"   ไปถึงร้านปิดซ่อมแซม จึงไปกินร้านข้าง  ๆ เราก็ไม่เข้าใจว่าหิวข้าวแล้วมากินของหวานกันทำไมวะ ร้านข้าง ๆ ก็ขายของหนัก ๆ ให้กินอยู่ เจออันนี้ไปเข้าไปถึงกับจะอ๊วก ของหนักไม่มี มีแต่ของเลี่ยน ๆ อากาศเชียงใหม่ก็ร้อน เรากะว่าจะไปแวะ ที่ร้าน "Good View" แต่ร้านเต็ม เราจึงเดินไปโดยไม่รู้เลยว่า ด้านหน้าและข้างม.เนี่ยร้านปิดหมดแล้ว ไปเจอร้านนึงมีสาวๆ  มองหน้าไอ้แชมป์อยู่เราเลยกะเข้าไปนั่งเพราะอยากเที่ยวกลางคืนของเชียงใหม่อยู่แล้ว แต่จู่ๆ  เป็นไรกันไม่รู้แม่งไม่ยอมเข้าเซ็งเลย  สุดท้ายเดิน ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ  ๆ ๆ ๆ จนถึงที่พักเลย คือนี้ที่เชียงใหม่เลยจบลงแค่นี้อะคับ

http://pg.photos.yahoo.com/ph/richie_air/album?.dir=452a&.src=ph&store=&prodid=&.done=http%3a//pg.photos.yahoo.com/ph/richie_air/my_photos

          ทริปนี้เกิดจากความเบื่อและล้าจากากรทำงานซ้ำ ๆ ซาก ๆไม่ค่อยได้มีเวลามา meeting กัน จัดทริปแบบหัวชนฝา จองตั๋วเครื่องบินตั้งแต่ปลายปีที่แล้วโดยที่ไม่รู้ว่าจะไปเที่ยวอะไรบ้างเลยอะ แต่เนื่องจากได้ตั๋วฟรีขานึงเลยไปก็ไป พอถึงเวลาใกล้ ๆ เราดันไม่อยากไปซะงั้น มันเกิดอาการเบื่อ ๆ แต่ก็ไหน ๆ ก็ไหน ๆ แล้วไปทิ้งงานไว้เนี่ยดีกว่า

      วันแรกเนี่ยเครื่องออก 6:45 ตอนเช้าเลยต้องตื่นแต่เช้า ทิ้งงานไว้เนี่ยแหละ ไปรวมกัน ตอนเดินเข้าไปที่ทาง airport ในประเทศ โอ้ Mon Dier ทำไมมันแตกต่างกับ international ยังงี้ฟะเนี่ยดูเก่า ๆ พิกล นั่งรอจนเพื่อนมาครบแว้วก็ไปทำการเข้าไปนั่งรอ มีเจ้คนนึงแกดันพกมีดพับ โดยสอยสะเพราะมีของต้องสำแดง (ยังดีถ้าเราโดนคงโดนสำเหลืองเพราะใส่เสื้อเหลือง) เครื่อง Air Asia ลำเล็กมัก ๆ นั่งแล้วอึดอัดฉิบ แต่ก็ดีแค่ชม.กว่า ๆ ก็ถึงและ ขึ้นไปแอร์ก็ทำการโชว์ให้ดูการสาธิตอุปกรณ์ฉุกเฉิน ทำเร็ว มัก ๆ 

      ไปถึงปั๊ปก็รีบเดินไปหารถที่นัดไว้ คนขับรถชื่อพี่ชาติ (ซึ่งตอนจบทริปเค้าคงต้องกินยาบำรุงเยอะมาก เพราะผ่านการใช้งานจากพวกเรากระจาย)  อย่างแรกที่คิดคือไปหาไรกินก่อนแล้วเนี่ย หน้าท้องจะติดกับแผ่นหลังแล้ว ไปกินร้านต้มเลือดหมู ร้าน “กว้างเจริญ” ใกล้ๆ  กับสนามบิน เชียงราย

      หลังจากนั้นเราก็เริ่มเดินทางสู่ “ดอยตุง” ซึ่งก็เคยเป็นที่พำนักของสมเด็จย่ามาก่อน อากาศตั้งแต่ลงทางเครื่องเนี่ยกำลังเย็นสบายเทียว ชักเริ่มชอบเชียงฮายแล้วจิ อิอิ บนดอยตุงเสียค่าบัตรผ่านประตู 150 บาท สามารถเข้าชมได้ 3 สถานที่ ได้แก่สวนแม่ฟ้าหลวง, พิพิธภัณฑ์ดอยตุง  และพระตำหนักดอยตุง บนสวนแม่ฟ้าหลวงนั้นมีดอกไม้สวย ๆ มากมายปลูกอยู่ตามทางที่จัดขึ้นมาได้สวยงามมัก ๆ หลังจากที่เสียเวลาไปกว่าชม.ในนี้เราจึงรีบไปชม พระตำหนักของสมเด็กจย่าเพื่อให้จบภายในก่อนเที่ยง แต่พอดีว่าในนั้นไม่สามารถถ่ายภาพได้จึงไม่สามารถนำมาให้ท่าน ๆ ดูได้ สินค้าขึ้นชื่อบนดอยตุงนั้น ก็จะมีนึกถึง กาแฟสด/ชาดอยตุง , แมคคาดาเมียนัท ส่วนอาหารเที่ยงวันนั้นเราก็ทานกันง่าย  ๆ บนนั้นเพราะว่าต้องการทำเวลาเพื่อมุ่งสู่แม่สาย  พอดีว่าได้ลองทาน “ สับปะรดภู-นางแล (ผสมสายพันธุ์ ภูเก็ต/นางแล) “ ลูกจะแค่กำมือเราๆ  ๆเนี่ยแหละ เค้าผ่าไว้ สี่ด้าน ก้านมันสามารถใช้แทนที่ถือได้เลย รสชาติหอมหวานกินแล้วชุ่มคอมัก ๆ

          หลังจากเสร็จภารกิจตอนเที่ยงเราก็มุ่งหน้าสู่ อ.แม่สายที่ค่อนข้างไกลเหมือนกัน เพื่อไปดู DVD, CD ของราคาถูกต่าง ๆ สำหรับขั้นตอนการผ่านแดนไปยังพม่า ก็ไม่ได้ยุ่งยากอะไร ใช้แค่บัตรประชาชน แล้วก็เงินคนละ 30 บาท เท่านั้น เพื่อทำเอกสารข้ามแดนแบบวันเดียว โดยขากลับเราก็ต้องถือเอกสารแผ่นนี้กลับเข้ามายังไทยด้วย  แต่ว่าตอนขากลับเจ้าตูนเพื่อนเราเนื่องจาก shop เผอิญ บัตรผ่านแดนหาย ซึ่งก็เกือบโดนกักไว้ด้านนั้นเนื่องจากหน้าใกล้เคียงกัน (รึเปล่า) กับชาวพม่า 5555 ผมพูดาเล่นแหละ ระหว่างเดินความสุขผมก็ต้องโดนขัดเพราะว่างานโทรมาอยู่นั้นแหละ เฮออ เบือ่เจงๆ  ที่นั่นก็คล้ายๆ  กับคลองถมบ้านเราเนี่ยแหละเพียงแต่ของถูกกว่าหนังเรื่องนึงประมาณ 50 – 80 บาท ที่ฮิตที่สุดคงไม่พ้น Series Korean ทั้งนั้น ทุกบ้านมีขายหมด แดจังกึมมีขายจนจบแว้ว เราไปเจอแดจังกึม Box set ของจีนด้วยแต่กะว่าจะไปเที่ยวอยู่แล้วเลยว่าเดี๋ยวค่อยไปสอยที่โน่นดีกว่า คนแถวนั้นเหมือนจะเป็นคนจีนเยอะพูดจีนกันได้เยอะมัก เราก็ลอง ๆ พูดกับเค้าไปบ้างแต่เกรงใจว่าไม่รู้ว่าจะจีนไหนอะเดี๋ยวคุยกันไปแว้วไม่รู้เรื่อง แต่ก็เสียดายเหมือนกันเลยไม่ได้ลองสิ่งที่เรียนมาเลย อิอิ สุดท้าย 3 ชม.ผ่านไป ได้แค่ขนมออกมาส่วนเซนต์กะ ตูนเนี่ยได้ DVD เยอะมัก ๆ

           หลังจากข้ามกลับมาเราก็มุ่งหน้าสู่ อ.เทิง ที่พักบน ภูชี้ฟ้าอินน์  ราคาหลังละ 500 บาท/คืน ซึ่งเป็นที่พักที่สะดวกสบายหรูหรามัก ๆ น้ำร้อนไหลแรงมัก ๆ อ่างล่างหน้ารุ่นนี้สามารถต่อท่อเดียวกันกับน้ำที่ไว้ลองล้างก้นได้ 5555 สะเทือนกับห้องน้ำเล็กน้อย ถ้าอากาศธรรมดาคงไม่เท่าไหร่แต่อากาศบนนั้นน่าจะใกล้ๆ 15 C ได้อะคับ คิดเอาว่าเวลาลองน้ำมาแปลงฟันเนี่ยฟันชาเลย แต่ที่นอนใหญ๋มัก ๆ นอนสบาย โทรทัศน์รับช่อง 3 ได้ด้วย เพิ่งรู้ว่าชาวเขาก็ชอบดู “แดจังกึม” เพราะว่าระหว่างรอสั่งข้าวเนี่ยไปลองเดินเล่นดูเห็นชาวเค้ามุงกันดูแดจังกึมอยู่  เราก็ไปทานข้าวกันร้าน “ร้านลักษณ์บริการ” ซึ่งเปิดร้านเป็น Open Air เย็นมัก ๆ หมวยที่เตรียมมาได้ใช้เทียว เนื่องจากอากาศเย็นตอนกินข้าวจึงต้องรีบมัก ๆ หลังจากนั้นก็ไปหาพวกถูกมือไว้ลุยเมืองหมอกพรุ่งนี้ ช่วงวันที่ 13 ก.พ เป็นต้นไป จะตรงกับเทศกาล “ดอกเสี้ยวบาน” ซึ่งถือได้ว่าเป็นงานฉลองปีใหม่ของชาวเขาเผ่า “ อาข่า ” ด้วย ฉะนั้นในคืนนั้นละแวกนั้นจึงคึกคักเป็นพิเศษกว่าปกติ มีทั้งม้าหมุน ร้านค้าข้างทางแบบตลาดนัด และมีเพลงติ๊ดชึ้งๆ เพื่อสร้างบรรยากาศให้คึกครื้นด้วย

             ทุก ๆ คนเข้าห้องนอนกันเร็วมาก เนื่องจากเรายังไม่อยากที่จะนอนจึงออกไปเดินเล่น กลางคืนสักพักแล้วจึงรีบเข้านอนบ้าง หลับสบายฝันดีอากาศธรรมชาติ พรุ่งนี้ลุย เมฆหมอกตอนเช้าฮะ

รูปวันแรกสามารถดูได้ที่นี่เคยคับ

http://pg.photos.yahoo.com/ph/richie_air/album?.dir=9fdd&.src=ph&store=&prodid=&.done=http%3a//pg.photos.yahoo.com/ph/richie_air/my_photos